เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 20 กระบี่สังหารขอบเขตปราณกระบี่ขั้นเจ็ด
“ต้นหญ้าสามสุริยันต้นนี้ยังสามารถนำกลับไปมอบให้สำนักกระบี่เพื่อแลกเป็นสิบแต้มคุณูปการได้”
เขาถอนหญ้าสามสุริยันขึ้นมาทั้งราก เก็บใส่ลงในกล่องไม้หอมอย่างเรียบร้อย จากนั้นก็ใช้กระบี่สั้นกรีดผ่านบาดแผลของหมีหลังดำ ล้วงเอาดีหมีออกมาล้างทำความสะอาด แล้วเก็บใส่ลงในกล่องไม้หอมอีกใบหนึ่ง
ดีหมีสามารถนำมาปรุงยาได้ โดยเฉพาะดีของหมีหลังดำที่เป็นอสูรร้ายระดับกลาง สรรพคุณยายิ่งดียิ่งขึ้น ทั้งยังสามารถนำไปแลกเปลี่ยนเป็นแต้มคุณูปการได้จำนวนหนึ่งอีกด้วย
“น่าเสียดาย ทั้งตัวของหมีหลังดำล้วนเป็นของล้ำค่า ทว่าข้าเตรียมตัวมาไม่พร้อม ทำได้เพียงนำดีหมีติดตัวไปเท่านั้น ส่วนอย่างอื่น... ก็ช่างมันเถอะ...” ฉู่มู่ลอบเสียดายอยู่ในใจ เขาเก็บกล่องไม้หอมทั้งสองใบใส่ลงในห่อสัมภาระ สะพายห่อสัมภาระที่พองนูนขึ้นหลัง ถือกระบี่ แล้วหันหลังเดินจากไปก้าวยาวๆ ทิ้งไว้เพียงซากศพเกลื่อนพื้น ทั้งหมีหลังดำและจอมกระบี่พเนจรทั้งสี่คน...
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
ทันใดนั้น เสียงตวาดกร้าวก็ดังแว่วมาจากด้านข้าง เมื่อหันศีรษะไปมอง ก็เห็นจอมกระบี่หนุ่มในชุดยาวสีเขียวผู้หนึ่งก้าวข้ามก้อนหินใหญ่ โจนทะยานเข้ามา
จอมกระบี่หนุ่มผู้นี้ มีเส้นผมตั้งชันราวกับหนามแหลมของเม่น