กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 19 กินสมุนไพรวิญญาณระดับการบำเพ็ญเพียรยิ่งเพิ่มพูน
กระบี่ของฉู่มู่เปื้อนโลหิตของมนุษย์เป็นครั้งแรก
เขาสะบัดโลหิตบนปลายกระบี่ออก สีหน้าสงบนิ่ง กวาดสายตามองศพของจอมกระบี่พเนจรทั้งสี่คน แววตาเรียบนิ่งดุจน้ำในบ่อโบราณ ไร้ระลอกคลื่น ไม่ได้รู้สึกไม่สบายใจหรือปั่นป่วนอันใดเพียงเพราะการฆ่าคนเป็นครั้งแรก
“วิชากระบี่ คือวิถีแห่งการสังหาร ข้า ย่อมเป็นผู้ที่เกิดมาเพื่อกระบี่อย่างแท้จริง” เขาเอ่ยพึมพำกับตนเองหนึ่งประโยค หลับตาลง ยืนนิ่งอย่างสงบ ปล่อยให้สายลมใสพัดผ่าน เส้นผมปลิวไสว ชายเสื้อพลิ้วเบาๆ ราวกะจะขี่สายลมกลับคืนไป “การฆ่าอสูรร้ายกับการฆ่าคน ให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง คล้ายว่าคอขวดวิชากระบี่ของข้า จะคลายตัวลงบ้างแล้ว”