กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่สายใน
“ฉู่มู่...” ฟันของหวังเฟิงแทบจะขบกันจนแตกละเอียด
การที่หวังเหล่ยกับหวังฉ่างและหวังอี้ถูกขับไล่ออกจากสำนักกระบี่ชิงเฟิงนั้น เป็นเรื่องที่คาดเดาไว้ได้อยู่แล้ว หวังเฟิงไม่ได้รู้สึกเสียใจแต่อย่างใด อย่างไรเสียหวังฉ่างกับหวังอี้ก็เป็นเพียงสมุนรับใช้ ไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาอยู่แล้ว ส่วนเส้นเอ็นข้อมือของหวังเหล่ยถูกตัดขาด เว้นเสียแต่จะมีสมบัติล้ำค่าฟ้าดินหรือวัตถุวิเศษหายาก มิฉะนั้นในภายภาคหน้าก็ไม่อาจฝึกกระบี่ได้อีกต่อไป หากยังอยู่ในสำนักกระบี่ต่อไป นอกจากจะถูกหัวเราะเยาะแล้วก็ไม่มีประโยชน์อันใด สู้จากไปเสียยังดีกว่า