เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 13 หวังเฟิงแทบกระอักเลือด
หลังจากกินอาหารมื้ออร่อยที่โรงอาหารจนอิ่มหนำสำราญแล้ว ฉู่มู่ก็เตรียมเสบียงอาหารแห้งและเนื้อตากแห้งสำหรับสิบวันเอาไว้พร้อมสรรพ หยิบกระติกน้ำติดตัวไปด้วย รวมถึงสะพายกระบี่เหล็กกล้าเล่มก่อนหน้าที่มีรอยบิ่นสามแห่งไว้ด้านหลังเพื่อเป็นอาวุธสำรอง มือซ้ายของฉู่มู่กุมกระบี่เหล็กกล้าอีกเล่มเดินออกจากกระท่อมไม้ ท่ามกลางสายตาใคร่รู้และเลื่อมใสของศิษย์สายนอกบางส่วน เขากำลังจะมุ่งหน้าไปยังหอเบ็ดเตล็ดเพื่อลงทะเบียนข้อมูลการออกไปฝึกฝนนอกสำนัก
ทว่าเดินออกไปได้เพียงไม่กี่ก้าว ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันแหลมคมสองสายที่พุ่งเข้ามารุกรานราวกับกระบี่คมที่ถูกชักออกจากฝัก เหล่าศิษย์สายนอกต่างตัวสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุมได้ รู้สึกเพียงหนาวสะท้านไปทั่วทั้งร่าง ผิวหนังเจ็บแปลบ
เห็นเพียงชายหญิงหนุ่มสาวสองคนในชุดยาวสีเขียวก้าวเดินเข้ามาอย่างองอาจ สะพายกระบี่ยาวไว้ด้านหลัง สีหน้าเย็นชา ระหว่างคิ้วและดวงตาแฝงความเย่อหยิ่งทะนงตนอยู่สายหนึ่ง