เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 294 - บิดาจะทวงความยุติธรรมให้เจ้าเอง
แคว้นมี่หลานเป็นสัตว์ร้ายตัวมหึมา การจะกลืนกินลงไปในคราวเดียวย่อมเป็นไปได้ยาก จำต้องค่อยๆ ดำเนินการอย่างเป็นขั้นเป็นตอน
ในวันนี้ เฉียนซิงเจ๋อกับซูเยียนกำลังหยอกล้อเล่นกันอยู่ในห้อง เฉียนเมิ่งหลีบุตรสาวคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกเลิกเรียนกลับมา จึงเคาะประตูห้องเสียงดังสนั่น
"ท่านพ่อ! ท่านพ่ออยู่ข้างในหรือไม่เจ้าคะ" เสียงของดรุณีน้อยน่ารักน่าเอ็นดูแว่วหวานใส
เฉียนซิงเจ๋อได้ยินเสียงบุตรสาวสุดที่รัก หัวใจก็อ่อนยวบลงทันที รีบลุกขึ้นจากตั่งนอน
ซูเยียนยู่ปาก เอ่ยขึ้นอย่างแง่งอน
"พี่อวิ๋น ต้องเป็นน้องม่านชิงจงใจเรียกท่านพี่ไปหานางอีกแน่ๆ ท่านพี่อย่าหลงกลนางเชียวนะ"
มู่ม่านชิงมักจะใช้ลูกไม้ตามประสาคุณหนูเอาแต่ใจอยู่เสมอ
ทุกคราวที่พี่อวิ๋นมาค้างคืนที่เรือนของตน มู่ม่านชิงเป็นต้องก่อเรื่องป่วน
ผ่านพ้นมาตั้งหลายปี ก็ยังไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด