กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 267 - เพลิงผลาญขุนเขา
อูเคอม่งตระหนักได้ว่าความคิดนี้ของจูเก่อถิงเฟิงยอดเยี่ยมจริงๆ
เขารู้สึกเจ็บใจที่ตนเองคิดไม่ถึง ในใจจึงรู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง
แต่เมื่อมีศึกใหญ่อยู่ตรงหน้า เขาก็ไม่อาจมัวห่วงหน้าตาได้ จึงจำใจเอ่ยปากยกยอ
"กุนซือมีความสามารถล้ำเลิศจริงๆ ข้าจะนำทัพไปตีเมืองเยี่ยนอวิ๋นเดี๋ยวนี้!"
กล่าวจบก็ลุกขึ้นด้วยสีหน้าบึ้งตึงเพื่อไปจัดทัพ
เดิมทีการที่ชัยชนะอยู่ตรงหน้าควรเป็นเรื่องน่ายินดี
ทว่าการที่จูเก่อถิงเฟิงหักหน้าเขาต่อหน้าธารกำนัลเมื่อครู่ ต่อให้รบชนะ เขาก็ดีใจไม่ลงอยู่ดี
ยิ่งไปกว่านั้น ในวันข้างหน้าทุกคนก็คงคิดว่าทั้งหมดเป็นผลงานของจูเก่อถิงเฟิง