เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 238 - แม้แต่หน้าตาศิษย์น้องก็ยังลืมไปแล้ว
เฉียนซิงเจ๋อรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว เมื่อเห็นว่าด้านหน้ามีลำธารสายเล็กๆ จึงคิดจะลงไปแช่น้ำเพื่อดับความร้อนในกาย
น้ำในลำธารตื้นมาก ท่วมเพียงแค่ข้อเท้าเท่านั้น เมื่อเฉียนซิงเจ๋อได้สัมผัสกับความเย็นสดชื่นของสายน้ำ ทั่วทั้งร่างก็รู้สึกสบายจนต้องผ่อนลมหายใจยาวออกมา
"เจ้าดื่มสุรามังกรเริงร่าพยัคฆ์คะนองมาหรือ"
ทันใดนั้น ไม่รู้ว่ามีเสียงแหบทุ้มต่ำที่เจือความเมามายแว่วมาจากทิศทางใด
เฉียนซิงเจ๋อมองซ้ายมองขวา ก็หาคนไม่พบ
"ข้าอยู่ข้างบน"
เฉียนซิงเจ๋อแหงนหน้าขึ้นมอง พลันเห็นบนต้นท้อมีเซียนสตรีในชุดขาวกำลังนอนเอกเขนกอยู่
ดวงตาของนางกระจ่างใส มือถือขวดน้ำเต้าสุรา ดูไร้ความทะเยอทะยาน ราวกับตัดขาดจากเรื่องทางโลกียวิสัยทั้งปวง
เฉียนซิงเจ๋อแหงนหน้าถามนาง