เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 221 - เลี้ยงลูกให้คนอื่น เจ้าสมควรโดนแล้ว
จ้าวซื่ออันเดินดุ่มๆ กลับจวนด้วยโทสะ เฉียนซิงเจ๋อย่อมไม่อาจตามเข้าไปข้างในตรงๆ ได้
ทว่าเขาก็อยากรู้นักว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่
ขณะที่เขากำลังคิดหาวิธีอยู่นั้น ก็มีคนปีนขึ้นไปบนต้นไม้ตัดหน้าเขาไปก้าวหนึ่งแล้ว ชะเง้อมองเข้าไปภายในจวนราชครู
เฉียนซิงเจ๋อแหงนหน้ามองขึ้นไป ได้แต่เอ่ยถามด้วยความห่วงใย
"สหาย อากาศข้างบนดีหรือไม่"
สหายผู้นั้นมีน้ำใจยิ่ง โบกมือใหญ่ไปมา
"เร็วเข้า เขาตรงดิ่งไปที่เรือนหลังแล้ว"
สิ้นเสียงนั้นก็มีเสียงตอบรับดังก้อง ชาวบ้านกลุ่มใหญ่ที่อยากดูเรื่องสนุกต่างมารวมตัวกันรอบกายเฉียนซิงเจ๋อตั้งนานแล้ว
ทุกคนต่างรู้หน้าที่เป็นอย่างดี ไม่ส่งเสียงดัง พากันวิ่งเลียบกำแพงมุ่งหน้าไปยังเรือนหลังของจวนราชครู