ตอนที่ 109 ตู้เก็บของของไอน์สไตน์

ตอนที่ 109 ตู้เก็บของของไอน์สไตน์

หลังจากออกมาจากพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เซวียไป๋อวิ๋นรู้สึกว่ารากฐานทางวัฒนธรรมของประเทศนี้ยังค่อนข้างเบาบางไปสักหน่อย

เขาเดินกลับโรงแรมพลางแวะดูร้านค้าของตัวเองไปด้วย

เซวียไป๋อวิ๋นสามารถเช็กอินได้ทุกที่ที่ไป แต่ทรัพย์สินที่ได้รับจากการเช็กอินนั้นไม่ได้มากมายอะไรนัก

อย่างเช่นในซูริก เซวียไป๋อวิ๋นก็ได้เพียงร้านค้าแค่ครึ่งถนนเท่านั้น

ก็แค่สามารถเก็บค่าเช่าหรือนำไปจดจำนองที่ธนาคารเพื่อกู้เงินได้บ้างเท่านั้นเอง

เมื่อเทียบกับขนาดของเมืองซูริกทั้งเมืองแล้ว ร้านค้าครึ่งถนนนั้นเป็นเพียงส่วนน้อยที่ดูไม่มีความหมายอะไรเลย

กลับมาถึงโรงแรม หลังจากความพยายามอย่างไม่ลดละของเซวียเหยาเหยา ในที่สุดเธอก็ต่อโมเดลลัมโบร์กินีสีเขียวสะท้อนแสงจนเสร็จ