ตอนที่ 108 ศิลปะ

ตอนที่ 108 ศิลปะ

เซวียไป๋อวิ๋นสาบานกับตัวเองว่า ชาตินี้เขาจะไม่ขอแตะช็อกโกแลตอีกเป็นอันขาด

มองดูถุงช็อกโกแลตใบใหญ่ในมือ เขานึกอยากจะโยนมันออกไปนอกหน้าต่างเสียเดี๋ยวนั้น

ตอนแรกมันก็อร่อยดีอยู่หรอก แต่พอกินไปเรื่อย ๆ เซวียไป๋อวิ๋นก็รู้สึกว่าตัวเองคงต้องพึ่งอินซูลินเสียแล้ว

ยังโชคดีที่เป็นแค่ความรู้สึก แท้จริงแล้วเขากินไปแค่สิบกว่าชิ้นเท่านั้นเอง

กลับถึงโรงแรม มื้อเที่ยงก็ไม่ต้องกินกันพอดี

อิ่มช็อกโกแลตจนจุกเสียแล้ว

“ซูริกแห่งนี้เหมาะแก่การอยู่อาศัย แต่ฉันว่ามันไม่ค่อยเหมาะกับการท่องเที่ยวเท่าไหร่เลยนะ” เซวียไป๋อวิ๋นรินไวน์แดงให้ตัวเองก่อนไปยืนคุยกับจางเชียนเชียนที่ระเบียง ปล่อยใจชมทิวทัศน์ของถนนสายนี้ไปพลาง