เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 ความจริงและความลวง
"โอ๊ย!"
หานหยวนจิ้งยกมือขึ้นกุมหน้าผากที่ถูกดีดจนแดงเถือก ความคิดทั้งหมดในหัวขาดสะบั้นลงทันที ยังไม่ทันจะได้คิดอะไรต่อ เขาก็หันขวับไปถลึงตามองตัวการ ทว่าก่อนที่ความโกรธที่สะสมไว้จะปะทุออกมา อีกฝ่ายก็ยื่นมือมาลูบตรงรอยแดงบนหน้าผากให้เบาๆ เสียก่อน
"คิดมากเดี๋ยวก็แก่กลายเป็นคุณปู่หรอกครับ" เหวินเหรินเฟิงผู้เป็นตัวต้นเหตุยังพูดติดตลกหน้าตาเฉย "แต่ต่อให้คุณหานน้อยกลายเป็นคุณปู่ ผมก็ยังชอบคุณอยู่ดีนั่นแหละ"
"...เลี่ยนชะมัด"
"ฉันเคยบอกหรือยัง ว่านายน่ะเลี่ยนสุดๆ ไปเลย"
หานหยวนจิ้งใช้มือทั้งสองข้างยันราวคู่ฝึกกายภาพบำบัดไว้ ทุ่มแรงทั้งหมดของร่างกายช่วงบนเพื่อฝืนฝึกเดินด้วยขาทั้งสองข้างที่ไม่ได้ใช้งานมานาน
เขาพ่นลมหายใจออกมา พยายามทำเป็นไม่สนใจตัวตนของเจ้าตัวยักษ์ใหญ่ที่ยืนประกบอยู่ข้างๆ แต่เพราะการออกแรงฝึก ทำให้เม็ดเหงื่อผุดซึมออกมาเต็มหน้าผากไม่หยุด ทว่าเหงื่อเหล่านั้นก็ถูกอีกฝ่ายใช้ผ้าซับเหงื่อคอยเช็ดออกให้อย่างทันท่วงที จนเขาไม่อาจเมินเฉยต่อการมีอยู่ของอีกฝ่ายได้เลย