เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 63 อดีต: พ่อแม่พี่น้อง (ตอนจบ)
"...หยิ่งยโสเหรอ"
เหวินเหรินเฟิงเผลอขมวดคิ้วเล็กน้อย ทว่าไม่นาน เขาก็ยกมุมปากขึ้นเบาๆ เผยรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรและใจดีเช่นเคย ดูเป็นคนที่เข้าอกเข้าใจผู้อื่นอย่างยิ่ง
ในเวลานี้ เขาดูเหมือนคนฉลาดที่สามารถผูกมิตรกับทุกคนได้ในเวลาอันสั้นคนเดิมอีกครั้ง
เหวินเหรินเฟิงยิ้มบาง "ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย คุณเป็นคนแรกที่พูดแบบนี้เลยนะหานหยวนจิ้ง"
"มีหลักฐานอะไรหรือเปล่าครับ"
"ก็เพราะสีหน้าแบบนั้นของนายนั่นแหละ" หานหยวนจิ้งเดินเข้ามาใกล้เหวินเหรินเฟิงอีกสองสามก้าว ดวงตาสีเขียวที่ใสกระจ่างราวกับกระจกเงาสะท้อนภาพจางๆ ของเหวินเหรินเฟิงอยู่ข้างใน
สายตาของเขาจ้องมองเหวินเหรินเฟิงอย่างจริงจัง พินิจพิจารณาอีกฝ่ายอย่างละเอียดถี่ถ้วน
สุดท้าย หานหยวนจิ้งก็เอ่ยข้อสรุปออกมาด้วยน้ำเสียงที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่ากำลังรู้สึกอย่างไร
"สีหน้าแบบนี้ มันออกมาจากใจจริงของนายจริงๆ เหรอ"