เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 ความจริงของสนามพลัง ไปหาเหวินเหริน
"ให้ตายสิ"
หานหยวนจิ้งจิ๊ปากเบาๆ ก่อนจะกระโดดทิ้งตัวลงไปในห้วงอวกาศแนวดิ่งสีขาวนวลเบื้องหน้า
หลังจากร่วงหล่นลงมาอย่างรวดเร็วได้ครู่เดียว หานหยวนจิ้งก็รู้สึกเหมือนมีสายลมอ่อนโยนสายหนึ่งช้อนรับร่างของเขาไว้ ทำให้ความเร็วในการร่วงหล่นชะลอลง
ไม่สิ ไม่ใช่
ความรู้สึกนี้ไม่เหมือนสายลม แต่เหมือนกับ...
หานหยวนจิ้งแบมือปล่อยไฟฉายให้หลุดจากการควบคุม และพบว่าไฟฉายกระบอกนั้นก็ลอยเคว้งคว้างอยู่ในห้วงอวกาศสีขาวนวลเช่นกัน
เขาพลิกตัวกลางอากาศ มองเห็นตัวเองกำลังร่วงลงด้วยความเร็วคงที่
ความรู้สึกแบบนี้เหมือนกับว่าเขากำลังเดินอยู่ในสุญญากาศของห้วงอวกาศที่ไร้แรงโน้มถ่วง หรือไม่ก็กำลังดำดิ่งลงสู่ก้นน้ำที่มีแรงต้านคอยพยุงร่างเอาไว้
ระหว่างที่จมดิ่งลงไป หานหยวนจิ้งเห็นซากก้อนหนวดระยางตายเกลื่อนกลาด คงเป็นฝีมือของฮั่วจือ ถัดลงไปอีกก็มีซากก้อนหนวดตายอีกหลายกลุ่ม ร่องรอยรอบด้านบ่งบอกถึงการต่อสู้อันดุเดือดที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้