เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 พระนามของสิ่งนั้น เพราะพวกเราคือ...
"เพราะฉะนั้น นายคิดจะขัดขวางการจุติของสิ่งนั้นในสนามพลังนี้ ฉันเดาไม่ผิดใช่ไหม" ฉู่ซวี่ชวนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุขุม
"แล้วแต่พวกนายจะคิด" หานหยวนจิ้งส่ายหน้า เขาหมุนตัว รองเท้าสำรวจถ้ำย่ำลงบนพื้นเปื้อนเลือดจนเกิดรอยสีแดงเป็นทาง "ถ้าพวกนายอยากกลับ ก็กลับไปที่สำนักสืบสวนฯ ก่อนเลย"
"เย่หลิน" หานหยวนจิ้งเดินมาหยุดตรงหน้าอีกฝ่าย น้ำเสียงยังคงเป็นคำสั่งที่ชวนให้คนฟังหงุดหงิดเช่นเคย ตรงไปตรงมาไม่อ้อมค้อม "บอกวิธีหยุดยั้งการจุติของเทพมารมา"
"พวกคุณเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงชอบพูดเรื่องที่ผมไม่เข้าใจอยู่เรื่อย" เย่หลินกัดฟันแน่น แต่เขากลับรู้สึกว่าตัวเองไม่สนแล้วว่าพวกหานหยวนจิ้งเป็นใคร ในใจเหลือเพียงความรู้สึกบ้าคลั่งที่อยากจะเชื่อใจคนกลุ่มนี้
"อาจารย์ครับ?" เย่หลินหันไปขอความเห็น