เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 เข้าสู่การประเมิน คนผู้นั้น เขา...
"สมมติว่า... ไม่ใช่แค่บางสิ่งในเกมทำสมาธิที่กลายเป็นความจริงได้ แต่เป็นสิ่งที่พวกเราปักใจเชื่อต่างหากที่กลายเป็นความจริงได้ล่ะ"
เสียงของเซิ่งอี่ชีดังก้องอยู่ในห้องเรียนอันว่างเปล่า อีกสามคนต่างตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าประหลาด
ครู่ใหญ่ต่อมา ฮั่วจือก็ได้ยินเสียงแหบพร่าของตัวเองหลุดออกมาจากลำคอ "นายหมายความว่า จินตนาการของพวกเราเป็นคนสร้างสัตว์ประหลาดพวกนั้นขึ้นมาเอง จนย้อนกลับมาคุกคามพวกเราอย่างนั้นเหรอ"
สมาชิกหน่วยปฏิบัติการเคลื่อนที่ในที่นี้ต่างรู้เรื่องหนึ่งดี อดีตคู่หูของฮั่วจือเสียชีวิตในหน้าที่ระหว่างการสำรวจสนามพลังนี้ครั้งแรก ทุกคนจึงเข้าใจปฏิกิริยาของเธอเป็นอย่างดี
ฉู่ซวี่ชวนพันผ้าพันแผลรอบแผ่นหลังให้ฉือม่อซีเป็นการปฐมพยาบาลเบื้องต้น "งั้นคำว่า หยุดช่องว่าง ก็หมายถึงหยุดจินตนาการสินะ"
จังหวะนั้นเอง ประตูห้องเรียนก็ถูกผลักเปิดออก ลมแรงจากภายนอกพัดกรูเข้ามาพร้อมกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง ทั้งสี่คนหันขวับไปมอง และเห็นหานหยวนจิ้งรีบรุดเข้ามาจริงๆ ทว่าสภาพอาบเลือดไปทั้งตัวของเขาก็ทำเอาทุกคนตกใจจนสะดุ้งโหยง
ฉู่ซวี่ชวนร้องเรียก "หานหยวนจิ้ง นาย..."