เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 หลุดพ้นจากสนามพลัง ราวกับมองเห็นเงาดำด้านหลังคนคนนั้น
ฉือม่อซีลากตัวฉู่ซวี่ชวนที่หมดสติเพราะบาดเจ็บสาหัสปีนข้ามซากปรักหักพังของฐานทัพ มองเห็นหานหยวนจิ้งที่นั่งอยู่ใจกลางซากปรักหักพัง
หัวใจของเขากระตุกวูบ เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาอย่างประหลาด
แสงดาวระยิบระยับเต็มท้องฟ้า แสงจันทร์นวลผ่องสาดส่องลงมา ทว่าต่อให้ราตรีจะสว่างไสวเพียงใดก็ไม่อาจส่องสว่างไปถึงคนคนนั้นที่อยู่ท่ามกลางความโกลาหลได้เลย
คนคนนั้นแม้จะดูสะบักสะบอม แต่ไม่ได้ดูหดหู่ท้อแท้ บาดแผลจากการต่อสู้กลับช่วยขับเน้นเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ให้เขามากขึ้นเสียด้วยซ้ำ ทว่ารอบกายเขากลับอบอวลไปด้วยความเศร้าโศกที่ไม่อาจคลี่คลาย มีกำแพงหนาเตอะกั้นขวางระหว่างเขากับโลกใบนี้ ความรู้สึกห่างเหินที่ปกติก็มีมากอยู่แล้วยิ่งชัดเจนขึ้นจนน่าใจหาย ราวกับไม่อาจเข้าใกล้ ไม่อาจสัมผัสได้
—— ราวกับว่าคนคนนี้กำลังจะตายตามไปด้วย
"พี่หยวนจิ้ง!"
ในที่สุดฉือม่อซีก็ปีนข้ามมาถึง เขามองเห็นใครอีกคนที่นอนนิ่งอยู่ข้างกายหานหยวนจิ้ง เสียงพูดพลันจุกแน่นอยู่ที่ลำคอ สัญชาตญาณบอกฉือม่อซีว่า สภาพของหานหยวนจิ้งในตอนนี้มีความเกี่ยวข้องอย่างลึกซึ้งกับคนบนพื้นคนนี้
"...พี่หยวนจิ้ง เขาเป็นอะไรไปเหรอครับ"