เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 เหวินเหรินเฟิง จุดประสงค์เดียวของการมาครั้งนี้ของฉันคือ...
ประตูเหล็กกล้าตัดขาดเสียงอึกทึกครึกโครมทั้งหมด เหลือเพียงความเงียบสงัดอันบริสุทธิ์
หานหยวนจิ้งเช็ดหยดเลือดที่แก้มซึ่งถูกกระสุนเฉียดออก พลางกวาดสายตาสำรวจโครงสร้างภายในห้องศูนย์กลาง นี่คือพื้นที่ว่างเปล่าที่เขาค้นพบตอนพยายามแก้ไขโปรแกรมของฐานทัพ ระดับการป้องกันของที่นี่สูงกว่าที่หานหยวนจิ้งคาดการณ์ไว้มาก
เขามีลางสังหรณ์บางอย่าง ลางสังหรณ์ที่ร่ำร้องมาตลอดตั้งแต่ก่อนจะก้าวเข้ามาในฐานทดลองแห่งนี้
—— เขาสามารถตามหาสิ่งที่ต้องการได้ที่นี่
ชายเสื้อของหานหยวนจิ้งปลิวไสวตามจังหวะการเดิน ฝีเท้าก้าวผ่านช่องว่างระหว่างชั้นหนังสือที่ตั้งเรียงรายแน่นขนัด สายตากวาดมองสัตว์และพืชที่บรรจุอยู่ในภาชนะแก้วขนาดใหญ่
ภาชนะทรงกระบอกโปร่งใสบรรจุของเหลวสีฟ้าอ่อนที่ไม่รู้จัก ช่วยรักษาสภาพของพืชและสัตว์ให้คงความสดใหม่เหมือนตอนยังมีชีวิต พวกมันลอยนิ่งอยู่ท่ามกลางของเหลวเช่นนั้น ไม่รู้ว่าเวลาล่วงเลยผ่านมากี่ปีแล้ว
"ตึก"