เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 376 ความพิโรธจากห้วงเหวนรกไร้ก้นบึ้ง
ณ ส่วนลึกที่สุดของอุโมงค์ใต้ดินที่ทอดยาวเชื่อมต่อถึงกันราวกับเขาวงกต ใต้ดินของนครลอยฟ้ามูทาฮาร์ มีผู้ใช้เวทมนตร์ร่างมนุษย์ซึ่งเป็นอันเดดระดับสูงจำนวนสิบสี่ตนกำลังรวมตัวกันอยู่ในเวลานี้ พวกมันสวมเสื้อคลุมหรูหราที่เปล่งประกายอาร์เคนอันเจิดจ้าจนแสบตา อีกทั้งยังประดับประดาด้วยวัตถุเวทมนตร์และอุปกรณ์เวทมนตร์จำนวนมาก
ไม่ต้องถามก็รู้ได้ว่า เดิมทีพวกมันล้วนเป็นมหาจอมเวทผู้ปกครองสภาและกุมอำนาจสูงสุดเอาไว้ในมือ
แต่เมื่อโรคระบาดเวทมนตร์แพร่กระจายออกไปอย่างเต็มรูปแบบ ในท้ายที่สุดพวกมันก็ไม่มีข้อยกเว้น ต่างเสียชีวิตลงทั้งหมด ก่อนจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะอีกครั้งภายใต้การกัดกร่อนของพลังงานด้านลบ
อย่างไรเสีย ศพของมหาจอมเวทมักมีพลังเวทมนตร์สะสมอยู่มากมายและอุดมสมบูรณ์กว่าศพของคนทั่วไป ดังนั้นหลังจากฟื้นคืนชีพ พวกมันจึงมีโอกาสได้รับพลังเวทมนตร์และสืบทอดระดับการร่ายเวทมนตร์กับความสามารถทั้งหมดหรือบางส่วนจากอดีตได้ง่ายกว่า
ปัญหาเพียงอย่างเดียวก็คือ การฟื้นคืนชีพและแปรสภาพโดยไม่สมัครใจเช่นนี้แตกต่างจากการกลายเป็นลิช เพราะไม่อาจรักษาวิญญาณและความทรงจำเอาไว้ได้อย่างครบถ้วน
ดังนั้น หลังจากฟื้นคืนชีพ ไม่ว่าจะเป็นนิสัยใจคอหรือบุคลิกภาพ ล้วนเปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน แม้แต่ความทรงจำก็ยังคงอยู่เพียงในรูปแบบของเศษเสี้ยวที่ขาดๆ หายๆ
นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมประมวลกฎหมายของนครลอยฟ้าจึงห้ามพวกมันเข้าไปในเขตควบคุมแกนกลางของหอคอยกลาง