เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 374 นครลอยฟ้ามูทาฮาร์
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ในฐานะสิ่งมีชีวิตอมตะที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานด้านลบ หมูป่าซอมบี้เหล่านี้มีความเกลียดชังต่อสิ่งมีชีวิตเป็นสัญชาตญาณติดตัวมาแต่กำเนิด ถึงขั้นสามารถสัมผัสถึงการมีอยู่ของมนุษย์ที่ยังมีชีวิตได้จากระยะไกล
แต่ปัญหาคือ ในเวลานี้ทีมของพวกเขาอยู่ห่างจากหมูป่าซอมบี้เหล่านั้นถึงหนึ่งร้อยห้าสิบกว่าเมตร ยังไม่เข้าสู่ขอบเขตการรับรู้ของพวกมันด้วยซ้ำ
หากเป็นคนทั่วไป ย่อมต้องเลือกเก็บเสียงและลอบอ้อมผ่านไปอย่างเงียบเชียบ โดยพยายามหลีกเลี่ยงการปะทะกับอันเดดระดับต่ำที่ไร้ทั้งสติปัญญาและความคิดเหล่านี้ให้มากที่สุด
อย่างไรเสีย หมูป่าซอมบี้ก็ไม่ได้รับมือได้ง่ายเหมือนมนุษย์ซอมบี้หรือโครงกระดูก
ไม่ว่าจะเป็นน้ำหนักตัวที่มักมากถึงหนึ่งร้อยหรือสองร้อยกิโลกรัม กระทั่งสองสามร้อยกิโลกรัม หนังหนาหยาบที่แข็งแกร่งและเหนียวทนทานซึ่งปกคลุมร่างกายอยู่ อีกทั้งเนื้อเน่าที่อาจมีโรคระบาดร้ายแรง ถุงเนื้องอก และหนอนสีแดงคล้ำไม่ทราบชนิดอาศัยอยู่ ไม่ว่าจะมองจากมุมไหนก็เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่จัดการได้ง่ายๆ
โดยเฉพาะตัวที่อยู่หน้าสุด ซึ่งดูคล้ายหมูป่าดุร้ายที่กลายพันธุ์ภายใต้อิทธิพลของพลังเวทมนตร์ รูปร่างใหญ่โตจนแทบไม่ต่างจากกระทิงตัวผู้กำยำ เขี้ยวสองข้างที่ยื่นโผล่ออกมานั้นแหลมคมราวกับเขาวัว
หากถูกมันพุ่งเข้าขวิดอย่างไม่ทันระวัง เกรงว่าแม้แต่เกราะเหล็กกล้าก็คงไม่อาจรอดพ้นจากการบุบยุบไปได้