เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 336 โฉมหน้าที่แท้จริงของหัวขโมย
“อุบัติเหตุหรือ?”
จั่วซือโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย แววตาฉายความสนใจใคร่รู้
เนื่องจากกรมปริศนาของกระทรวงเวทมนตร์อังกฤษใช้ระบบ ‘ผู้รักษาความลับ’ งานวิจัยเวทมนตร์ล้ำสมัยทั้งหมดจึงไม่มีบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรแม้แต่ฉบับเดียว ทุกอย่างถูกเก็บบันทึกไว้ในสมองของผู้รับผิดชอบโครงการที่เกี่ยวข้องโดยตรงเท่านั้น
เมื่อถึงเวลาที่พวกเขาต้องเกษียณอายุ ก็จะใช้เพนซิฟดึงความทรงจำส่วนนี้ออกมาทั้งหมด แล้วส่งมอบให้แก่ผู้สืบทอด ส่วนตัวเองก็จะลืมเลือนทุกสิ่งเกี่ยวกับมันไปอย่างสิ้นเชิง
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องกาลเวลา รวมถึงบันทึกการใช้คาถาย้อนเวลากลับไปในอดีตที่ผ่านมา ล้วนอยู่ในสมองของศาสตราจารย์คร็อกเกอร์ทั้งหมด
คนอื่นๆ ในกระทรวงเวทมนตร์ แม้แต่ตัวรัฐมนตรีเองก็ไม่มีทางล่วงรู้เรื่องเหล่านี้
ส่วนข่าวสารที่เผยแพร่ออกไปภายนอกนั้น เกือบทั้งหมดผ่านการตัดทอนและเรียบเรียงใหม่ครั้งใหญ่ จึงไม่มีทางเปิดเผยความลับสำคัญแม้แต่น้อย
ศาสตราจารย์คร็อกเกอร์พยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ใช่ อุบัติเหตุที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง... น่าสะพรึงกลัวมากจริงๆ
แม้ข้าจะไม่อาจเปิดเผยกระบวนการและรายละเอียดที่แน่ชัดให้เจ้าทราบได้ แต่ข้าบอกเจ้าได้ว่า แม่มดผู้นั้นไม่ได้เดินทางข้ามเวลาเพียงครั้งเดียวอย่างที่เข้าใจกัน หากแต่เดินทางข้ามเวลาอย่างน้อยห้าสิบครั้ง