เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 335 เทพแห่งฟีนิกซ์
“ท่านคือบิดาของข้าหรือ?”
เสียงของดวงวิญญาณที่เปล่งประกายเรืองรองสีทองดังก้องขึ้นโดยตรงภายในห้วงจิตของจั่วซือ
เนื่องจากเพิ่งถือกำเนิดขึ้นและยังไม่มีการรับรู้เรื่องเพศ เสียงนั้นจึงฟังดูราวกับเสียงของเด็กน้อยวัยสองถึงสามขวบที่เปี่ยมไปด้วยความไร้เดียงสา
แน่นอนว่า หากมีใครคิดว่าเขาเป็นเพียงเด็กน้อยที่ไม่ประสีประสาจริงๆ ละก็ นั่นคงเป็นความผิดพลาดอย่างมหันต์
ไม่ว่าจะอย่างไร นี่ก็เป็นชีวิตหนึ่งที่ถูกหล่อหลอมขึ้นด้วยเวทมนตร์แห่งชีวิต โดยใช้พลังวิญญาณจากผู้คนธรรมดานับสิบล้านเป็นวัตถุดิบ
ดังนั้น แม้จะปราศจากเจตนาร้ายใดๆ เพียงความแตกต่างมหาศาลของระดับชีวิตที่ก่อตัวขึ้นโดยไม่รู้ตัว ก็เพียงพอจะทำให้เหล่าดวงวิญญาณไร้สติซึ่งเร่ร่อนอยู่รอบบ่อน้ำลึกแห่งวิญญาณรู้สึกหวาดกลัว จนพากันถอยร่นไปด้านหลังเป็นระลอกแล้วระลอกเล่า
จั่วซือพยักหน้าอย่างเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง “ใช่แล้ว ข้าคือบิดาของเจ้า และเป็นผู้สร้างเจ้าขึ้นมาด้วย บอกข้ามาสิ ตอนนี้เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง?”
“ความรู้สึก... ดูเหมือนจะประหลาดอยู่บ้าง เพราะจิตของข้าสามารถแผ่ขยายออกไปได้อย่างไร้ขีดจำกัด ได้ยินทั้งเสียงและความคิดในใจของสิ่งมีชีวิตนับพันนับหมื่น แต่กลับไม่สามารถเข้าไปแทรกแซงสิ่งใดได้เลย”
น้ำเสียงของดวงวิญญาณแรกเกิดแฝงความสงสัยและไม่เข้าใจอยู่เล็กน้อย ขณะเดียวกันก็ทอดมองดวงวิญญาณทั้งหลายรอบบ่อน้ำลึกด้วยแววตาเจือความเวทนา ดวงวิญญาณเหล่านั้นกำลังหลงลืมทุกสิ่งทุกอย่างและสูญเสียตัวตนของตนเองไปอย่างต่อเนื่อง