0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 เล่นละครนี่ผมจริงจัง

ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงแล้ว หลิวเหลียนสงสารเขาเลยไม่ปลุกเขา และพาอีอีไปทำงานที่โรงสี

เจียงอวี่ลุกขึ้นมากินซุปแป้งก้อนที่หลิวเหลียนเหลือให้จนหมด จากนั้นก็รื้อตู้เสื้อผ้าเอาชุดผ้าโพลีเอสเตอร์ชุดหนึ่งที่เก่ามากออกมา จัดแต่งผมเล็กน้อยแล้วก็ออกจากบ้าน วันนี้เขาจะกลับไปหมู่บ้านซีสุ่ยสักครั้ง

ตัวเมืองห่างจากหมู่บ้านพอสมควร เจียงอวี่ขี่จักรยานเอ้อปาก่างคันเก่าที่พ่อทิ้งไว้โซซัดโซเซมุ่งหน้าไปทางหมู่บ้าน

จักรยานเอ้อปาก่างในยุคนี้ถือเป็นหนึ่งในของจำเป็นสี่อย่าง คันหนึ่งอย่างน้อยก็สองร้อยหยวน ฐานะครอบครัวของเจียงอวี่เองก็ถือว่าพอมีพอกิน เพียงแต่ถูกเขาผลาญจนหมดเกลี้ยง