0002

⬢⬢⬢

ตอนที่ 2 เจ้าของบ้านน่าขยะแขยง

พอออกมาข้างนอก เขาก็เห็นอีอีถูกหวังเฉียงจับหิ้วไว้ในมือ เท้าทั้งสองเตะไปมา ลำคอส่งเสียงร้องโหยหวนเหมือนสัตว์ตัวเล็ก

"ปล่อยน้องสาวฉันลง!" เจียงอวี่เอ่ยเสียงต่ำ

ในใจหวังเฉียงเริ่มขลาดกลัวอยู่บ้าง เพราะยังไงเจียงอวี่ก็สูงกว่าเขาหนึ่งหัว ทั้งยังมีพรรคพวกนักเลงเสเพลอีกทั้งกลุ่ม

"นาย...นายอยู่นี่เอง" หวังเฉียงวางอีอีลงกับพื้น อีอีรีบพุ่งเข้าสู่อ้อมอกเจียงอวี่ทันที พลางสะอื้นไห้

เจียงอวี่ตบหลังเธอปลอบอยู่สองสามที ประคองหลิวเหลียนขึ้นจากพื้น ผลักเธอเข้าไปในห้องด้านใน "แม่ อุ้มอีอีไว้ อย่าออกมา ผมจัดการเอง"

"จะทำอย่างนั้นได้ยังไง แม่จะคิดหาทางเอง..."