บทที่ 37 — โต้กลับ

บทที่ 37 — โต้กลับ

— มุมมองบุคคลที่สาม —

<><><>

ไม่นานหลังความโกลาหลใหญ่อีกฟากเมือง ลูน่าก็หยิบลูกบอลออกมาลูกหนึ่ง แล้วโยนไปข้างหลังแนวป้องกัน หมาป่าร่างมหึมาโผล่ออกมาจากลูกบอล แต่ยังไม่ทันได้เงยหน้าหอนใส่ฟ้า ลูน่าก็โผล่มายืนข้าง ๆ แล้วกระซิบข้างหูมัน

"ช่วยดูแลพวกเขาให้ปลอดภัยด้วยนะ" เธอกระซิบพลางยิ้ม

เห็นรอยยิ้มนั้นแล้ว หมาป่าก็อดสะท้านไม่ได้ ก่อนพยักหน้าหงึก ๆ

พอเห็นท่าทีว่าง่ายของมัน ลูน่าก็พอใจ ก้าวผ่านประตูมิติหายไป หมาป่าถอนหายใจโล่งอกก่อนเป็นอย่างแรก แล้วค่อยหันมาจดจ่อกับงานตรงหน้า