บทที่ 36 — จู่โจม

บทที่ 36 — จู่โจม

— อาร์เดฟรอนท์ —

<><><>

สุนทรพจน์พอถูไถของผู้บัญชาการปลุกไฟทหารได้ ทุกคนเริ่มโห่ร้องกันลั่น ถ้าเป็นฉันนะ จะพูดถึงสาว ๆ ที่พวกทหารจะได้จีบหลังจบศึกไปด้วย รับรองว่าได้ผลกว่านี้สองเท่า

ท่าทางจะมีคนคิดเหมือนกัน

กระต่ายจันทราที่นั่งเก้าอี้อยู่บนกำแพงมาตลอดลุกขึ้นยืน ก้าวเท้าออกไป เหยียบลงบนอากาศเปล่า ๆ เสียงฝีเท้าดังชัดแจ๋วถึงหูทุกคน จนพวกเราอดหันไปมองไม่ได้ เธอเดินมาเรื่อย ๆ จนหยุดอยู่เหนือหัวกองทัพพอดี แล้วตะโกนเสียงใส