บทที่ 7 — การออกเดินทางและการมาถึง

สามวันต่อมา เราก็พร้อมแล้ว ก่อนจะร่ำลา เราขอไปปลดทุกข์หนักเป็นครั้งสุดท้ายก่อน อ้อ บอกไว้ก่อนว่าตอนนี้ส้วมมันน่าใช้ขึ้นกว่าเดิมเยอะแล้วนะ มันเป็นไอเดียที่คิดได้เมื่อราวสองปีก่อน ตอนนั้นคิดว่า 'ทำไมไม่ลองสร้างยาที่ละลายของเสียทุกอย่างได้ล่ะ?' เลยไปขอให้แม่ช่วย พอแม่เข้าใจจุดประสงค์ก็ยินดีพัฒนามันให้อย่างเต็มใจ

ผลลัพธ์ที่ได้คือกรดสุดสยองที่ละลายอินทรียวัตถุที่ตายแล้วได้ภายในไม่กี่วินาที โชคดีที่ยานี้จำกัดเฉพาะกับสิ่งที่ตายแล้วเท่านั้น ส่วนสิ่งมีชีวิตกับวัตถุอนินทรีย์ ยาจะเมินใส่ ทำตัวเหมือนน้ำเปล่าเวลาเจอพวกนั้น นี่แหละคือเครื่องพิสูจน์ว่าฝีมือเล่นแร่แปรธาตุของแม่เก่งจริงแค่ไหน ตอนนี้เราพอรู้หลักการมันแล้วก็จริง แต่การจะคิดสูตรแบบนั้นขึ้นมาได้ก็ยังเกินความสามารถเราอยู่ดี