บทที่ 6 — ได้เวลาประลองแล้ว

พอสัญญาณดังขึ้น พวกเราก็พุ่งเข้าหากัน พ่ออาศัยความได้เปรียบเรื่องช่วงแขนที่ยาวกว่า ฟันเฉียงลงมาทันทีที่เราเข้าไปอยู่ในระยะ เรากระโดดขึ้นโดยไม่เสียโมเมนตัมที่พุ่งไปข้างหน้า คาดเดาแล้วหลบวงดาบมาได้แบบเฉียดฉิว

จากนั้นก็ฟันดิ่งลงไป พ่อรับไว้ด้วยการถือดาบขวางขนานกับพื้นตรงหน้าหลังจากเปลี่ยนทิศแรงเหวี่ยงของตัวเอง ด้วยน้ำหนักที่เราเพิ่มเข้าไปบวกกับการรับแบบรีบๆ เราเลยได้เปรียบในการปะทะครั้งนี้ ดันพ่อถอยไปสองก้าว เราไม่ปล่อยโอกาส ฟันต่อทันทีที่ลงพื้น กดดันไม่ให้พ่อได้หายใจ แต่พ่อก็ค่อยๆ ตั้งหลักได้ด้วยสมรรถภาพร่างกายที่เหนือกว่า แล้วเริ่มกดเรากลับ

เห็นได้ชัดว่าพ่อรู้ตัวดีว่าได้เปรียบตรงไหน แล้วก็ใช้มันอย่างเต็มที่