บทที่ 3 — นี่ต้องเป็นสัญญาณแน่ ๆ

"แม่ หนูไม่รู้จริงๆ นะว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง!" เราตะโกนแบบไม่ยอมรับผิด

"เออๆ เตียงกับเสื้อผ้าคงปลิวเพราะลมสินะ แล้วคืนนี้ฝนก็คงตกลอดหน้าต่างเข้ามารดต้นไม้ทุกต้นพอดี ส่วนกำแพงก็โดนฟ้าผ่าในมุมที่เป็นไปไม่ได้" แม่ตอบกลับแบบไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่

"ใช่! มันต้องเป็นแบบนั้นแหละ!" เราพูดอย่างมั่นใจ

หมัดกำปั้นฟาดลงมาที่หัวเราเต็มๆ

"บ้าน่า! คืนนี้ฝนไม่ได้ตกสักหน่อย แล้วหน้าต่างก็ปิดอยู่! แล้วลมที่ไหนมันจะขยับเตียงหนักขนาดนี้ได้ล่ะ" แม่ดุ