กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 132: แบ่งหน้าที่กัน
พอถึงเวลาอาหารเย็น ทุกคนก็ทยอยกลับมาที่ลานบ้าน
หลินเซินยกอาหารมาวางบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว ทุกคนนั่งล้อมวง กินไปคุยไป
เวินหลิงเล่าเรื่องที่ไปสืบถามตรงหน้าร้านขายของชำมาในช่วงบ่ายก่อนว่า “เสี่ยวหย่าเป็นคนท้องถิ่น พ่อแม่เสียไปหมดแล้ว ตอนนี้อยู่คนเดียว”
“คนในเมืองเห็นเธอน่าสงสาร บ้านไหนมีของอร่อยก็จะแบ่งให้เธอกินสักคำ”
“พูดได้ว่าเธอโตมากับข้าวจากทุกบ้าน ไม่มีใครใจร้ายกับเธอ”
เสิ่นจือคีบอาหารเข้าปากคำหนึ่งแล้วพูดว่า “ทางฝั่งใต้ของเมืองมีภรรยาของคนที่หายตัวไปอยู่คนหนึ่ง เธอบอกว่าสามีออกไปซื้อเสบียงแล้วก็ไม่กลับมา แต่ร้านค้าในใจกลางเมืองบอกว่าไม่เคยเห็นผู้ชายคนนั้นเลย”