กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 131: เด็กที่เติบโตมาด้วยข้าวจากทุกบ้าน
เซวียเถาก้มหน้า ตักข้าวเข้าปากคำโตอย่างแรง
“เธอกลัวขนาดนั้น แต่ยังอุตส่าห์เตือนพวกเรา… แค่เพราะพวกเราช่วยเอาตะกร้าของเธอไปคืน ฉันก็รู้สึกไม่สบายใจแล้ว”
เสิ่นจือยื่นมือไปตบไหล่เซวียเถาเบาๆ “ไม่ต้องรู้สึกแย่แล้ว กินข้าวดีๆ ก่อน พวกเราหาทางช่วยเธอได้”
เวินหลิงมองข้าวในชามแล้วเงียบไปครู่หนึ่ง
“พรุ่งนี้ฉันจะไปหาเธออีกครั้ง”
“ถึงเธอจะไม่กล้าพูด ฉันก็จะทำให้เธอรู้ว่าพวกเราอยู่ข้างเธอ”
เวินเมาเมาถูข้อเท้าของเวินหลิงเบาๆ ใต้โต๊ะ ราวกับกำลังปลอบเธอ
“จริงสิ ช่วงบ่ายวันนี้เราเดินดูให้ทั่วกว่านี้อีกหน่อยเถอะ ถือโอกาสถามชาวเมืองคนอื่นๆ เรื่องเสี่ยวหย่าด้วย”