กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 126: เสี่ยวหย่า
หน้าบ้านร้างตรงฝั่งตะวันตกของเมือง คนหน้าตาประหลาดกลุ่มนั้นกำลังจัดสัมภาระกันอยู่
พอพวกเธอเดินเข้าไปใกล้ ชายร่างสูงผอมคนหนึ่งก็เดินเข้ามาต้อนรับ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรเกินเหตุ
“พวกคุณมาสอบถามด้วยความสงสัยใช่ไหม? พวกเราเป็นผู้ลี้ภัย ท่านเจ้าเมืองใจดีเลยรับพวกเราไว้”
ขณะพูด สายตาของเขาก็ล่อกแล่ก คอยหลบสายตาคนอื่นโดยไม่รู้ตัวอยู่ตลอด
“ผู้ลี้ภัยเหรอ? มาจากไหนกัน?”
หลินเซินถามต่อไปตามน้ำ
ชายคนนั้นชะงักไป รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้างชั่วขณะ ก่อนจะกลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว
“ทางเหนือ ที่นั่นเกิดความวุ่นวายนิดหน่อย พวกเราก็ไม่รู้รายละเอียดหรอก รู้แค่ว่าต้องหนีมาที่นี่”