บทที่ 118: มอนสเตอร์ตัวใหม่

บทที่ 118: มอนสเตอร์ตัวใหม่

เวินหลิงมอง 【เสี่ยวเถาขี้แย】พิมพ์ “แบร่ๆ” เสร็จแล้ว และกำลังจะพิมพ์ตอบ

จู่ๆ เวินเมาเมาก็กระโดดออกจากอ้อมแขนของเธอ อุ้งเท้าเล็กๆ ข้างหนึ่งตบลงบนหน้าต่างข้อมูลเต็มแรง

หน้าต่างช่องสนทนาที่กำลังสว่างไสวสั่นไหวไปสามครั้งจากอุ้งเท้านั้น จนหน้าจอรวนไปหมดในพริบตา

เวินหลิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนก้มมองกระรอกน้อยที่ก่อเรื่องขึ้นมากะทันหัน แล้วเอื้อมมือไปอุ้มมันขึ้นมา

“คิดก่อกบฏเหรอ?”

“แต่เธอแตะมันได้ด้วยเหรอเนี่ย? ฉันนึกว่าแตะไม่ได้ซะอีก”

เวินเมาเมาถูกหิ้วลอยอยู่กลางอากาศ ขาสั้นๆ ทั้งสี่ข้างตะกุยไปมาอย่างสะเปะสะปะ แต่ก็ยังไม่ลืมส่งเสียง “จี๊” ใส่หน้าต่างข้อมูล

ราวกับกำลังบอกเวินหลิงว่า “เลิกคุยได้แล้ว รีบมาสนใจฉันเร็ว”