บทที่ 117: รับปุ๋ย

บทที่ 117: รับปุ๋ย

เวินหลิงก้มลงเก็บแกนผลึกบนพื้น แล้วโยนเล่นขึ้นไปในมืออย่างไม่ใส่ใจ

“ไม่เลวเลย สกิลนี้ใช้งานดีจริงๆ ฮิๆ”

【มนุษย์เงินเดือนแห่งทะเลดาว】: โห ฆ่าได้ในเสี้ยววินาทีอีกแล้ว

【วัชพืชกลิ้งลม】: เวินเป่าเก่งที่สุด ตอนนี้ประสบการณ์การต่อสู้จริงเพิ่มขึ้นเยอะเลยนะ

【บริการครบวงจร】: +1

เวินหลิงไม่ได้ตอบคำชมในม่านข้อความ เธอเพียงเชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ ราวกับนกยูงตัวน้อยที่แสนหยิ่ง

เธอเก็บดาบเข้าฝักแล้วเดินกลับขึ้นรถ ทิ้งข้อความแนว “น่ารักเกินไปแล้ว” ไว้เต็มม่านข้อความ

ทันทีที่ปิดประตูรถ เวินเมาเมาก็กระโดดลงจากหมอน วิ่งมาคลอเคลียข้อเท้าของเธอด้วยหัวของมัน