กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 106: ครุ่นคิดเรื่องอาชีพ
เวินหลิงได้สติกลับมา ก่อนจะยิ้มแล้วชูเวินเมาเมาไปข้างหน้า
“ดูสิ เวินเมาเมาทักทายพัฟแล้วนะ”
หลินเซินที่อยู่อีกฝั่งของกล้องก็หัวเราะเช่นกัน “ฮ่าๆ เจ้าตัวเล็กสองตัวนี้สนิทกันดีจริงๆ”
“เอาละๆ ถ้าฝั่งนายได้วัตถุดิบแปลกๆ อะไรมาในอนาคต อย่าลืมเก็บไว้ให้ฉันนะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง”
เวินหลิงตอบกลับไปว่า “ได้ ต่อไปถ้าฉันล่าสัตว์ป่ามาได้ จะส่งให้นายทั้งหมดเลย วัตถุดิบมีให้ไม่อั้น”
เวินเมาเมากินเนื้อในชามใบเล็กจนหมด แล้วเลียริมฝีปากอย่างพอใจ จากนั้นก็กระโดดกลับขึ้นเตียง มุดเข้าไปในอ้อมแขนของเวินหลิงและขดตัวเป็นก้อนกลม