บทที่ 24: การกระทำใกล้ชิดของเวินเมาเมา~

บทที่ 24: การกระทำใกล้ชิดของเวินเมาเมา~

อีกด้านหนึ่ง ชาขมกำลังขอบคุณทุกคนที่ส่งข้อความส่วนตัวมาช่วยเธอไม่หยุด จริงๆ แล้วคนใจดียังมีอยู่ไม่น้อยเลยนะ

พอคิดถึงเรื่องนี้ ชาขมก็ยิ้มออกมาด้วยความซาบซึ้งใจ

“อืม ทุกคนเป็นคนดีจริงๆ ฉันต้องพยายามมีชีวิตรอดต่อไปให้ได้!”

“สู้ๆ!”

ชาขมรู้สึกซาบซึ้งขึ้นมา จึงเริ่มให้กำลังใจตัวเอง

ไม่นานเวลาก็ล่วงเลยมาถึงสี่ทุ่ม เวินหลิงจอดรถบ้านแล้วดับเครื่องยนต์

“ได้เวลาพอดี วันนี้ควรพักผ่อนได้แล้ว”

“น่าเสียดายจริงๆ ที่ระยะทางรอบที่สองครบหนึ่งร้อยกิโลเมตรแล้ว แต่กลับไม่มีสถานีเสบียงโผล่มา”

“อืมมม ฉันนึกว่าโชคของฉันตอนนี้จะทำให้สถานีเสบียงต้องโผล่มาแน่ๆ ซะอีก~”