บทที่ 121

บทที่ 121

พักค้างอยู่บนยอดเขาและร่วมรับประทานอาหารกลางวัน

หยางเฟิงไม่ได้เลือกที่จะพักผ่อน

หากแต่ส่งคนไปเรียกตัวโซสังมา

เพื่อสอบถามเรื่องชาเทือกเขาเหิงซาน

คำตอบของโซสังนั้นทั้งเรียบง่ายและตรงไปตรงมา

ไม่มีคำพูดเยิ่นเย้อแม้แต่ครึ่งคำ

เขายื่นชาหอมกรุ่นที่เพิ่งชงเสร็จใหม่ ๆ ให้หยางเฟิงโดยตรง

หยางเฟิงอดไม่ได้ที่จะหลุดขำออกมา "หลงจู๊โซทำงานรวดเร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ข้ามขั้นตอนการเก็บเกี่ยวและการปรุงไป ดึงเอาผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปมาให้ข้าตรง ๆ เลยหรือ?"

โซสังยิ้มอย่างมีลับลมคมใน "รสมือของนายท่านลองชิมดูแล้วย่อมรู้เองขอรับ"