บทที่ 106

บทที่ 106

ช่วงเวลาหลายวันต่อจากนั้น

หยางเฟิงก็ได้รับความผ่อนคลายอย่างหาได้ยาก

ในทุกๆ วันพลอดรักอยู่กับชัวเหยี่ยนและเจินเจียง…… เอ้อ ใช้เสียงพิณ หมากรุก อักษร และภาพวาดเพื่อคลายความกังวล

วันเวลาผ่านพ้นไปอย่างเพลิดเพลินยิ่งนัก

โดยเฉพาะทุกครั้งที่หยางเฟิงเอ่ยคำพูดคมคายและวลีทองจากยุคหลัง

มักจะยั่วเย้าให้หญิงงามทั้งสองหัวเราะจนร่างอรชรสั่นไหวไปหมด

ส่วนหยางเฟิงก็ฉวยโอกาสนี้ละลานตาจนอิ่มเอมใจ

ถึงกระนั้นหยางเฟิงก็ไม่เคยผ่อนปรนข้อกำหนดที่มีต่อตนเองเลยแม้แต่น้อย

การฝึกยุทธ์วันละสองชั่วโมงเต็มไม่มีวันไหนที่ถูกละเลยไปเลยสักวัน