บทที่ 233 สามสิ่งขึ้นชื่อแห่งหย่าอัน

บทที่ 233 สามสิ่งขึ้นชื่อแห่งหย่าอัน

หลี่หรงพูดต่อ "บังเอิญจริง ๆ นะ ออกไปเที่ยวก็ดี! เสี่ยวซวี่ พอถึงบ้านเสี่ยวหมิ่นแล้วก็อยู่เที่ยวอีกหลายวันเลย ตรุษจีนไม่ต้องกลับมาก็ได้ ฉันกับพ่อแกอยู่บ้านกันสบายดี"

เสิ่นฮุ่ยหมิ่นร้อนใจขึ้นมา "คุณป้าหลี่เข้าใจผิดจริง ๆ ค่ะ เฉาซวี่แค่ผ่านทางเลยมาส่งหนู ส่งเสร็จเขาก็จะไปแล้ว ยังต้องเดินทางต่อไปทิเบตอีกค่ะ"

"รู้แล้ว ๆ" หลี่หรงยิ้มจนตาหยี แต่น้ำเสียงเห็นชัดว่าไม่ได้เก็บคำอธิบายนั้นมาใส่ใจ ก่อนจะเปลี่ยนไปถามว่า:

"ตอนนี้พวกหนูอยู่ที่ไหนกันแล้ว? ผ่านที่ไหนมาบ้าง? ไปเที่ยวไหนมา? กินอะไรกัน?"