บทที่ 140 แฟ้มประวัติด้านความสุจริต

บทที่ 140 แฟ้มประวัติด้านความสุจริต

หลังตอบข้อความของคนอื่นทีละคนเสร็จ เขาก็เปิดกลุ่มหอพักสี่คน แล้วส่งข้อความไปตามสบายหนึ่งประโยค

[ตื่นกันหรือยัง?]

หลังข้อความถูกส่งออกไป ในกลุ่มยังเงียบกริบ ไม่มีใครโผล่มาตอบสักคน

เฉาซวี่จึงกดโทรด้วยเสียงแบบกลุ่มทันที

เสียงตู๊ดดังอยู่นานหลายวินาที ฝั่งตรงข้ามถึงค่อยรับสายอย่างงัวเงีย

เขาเร่งด้วยน้ำเสียงเกียจคร้าน

"ตื่นกันได้แล้ว รีบล้างหน้าแปรงฟัน เก็บของ กินข้าวเสร็จก็กลับมหาวิทยาลัย"

ปลายสายพลันดังเสียงตื่นตระหนกและร้อนรนของโจวเหล่ย แฝงความแหบแบบคนเมาค้าง

[โธ่เว้ย! สิบโมงกว่าแล้ว! จบแล้ว ๆ ...ขอให้อาจารย์วันนี้ไม่เช็กชื่อทีเถอะ อย่าบันทึกว่าฉันโดดเรียนเลย!]