บทที่ 139 ขอดูวุฒิการศึกษา

บทที่ 139 ขอดูวุฒิการศึกษา

พอถึงท่อนฮุก ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเริ่มก่อน ลูกค้าประปรายจากสองสามโต๊ะทั่วร้านก็เริ่มฮัมตาม

หญิงสาวมัดผมหางม้าคนหนึ่งยืนอยู่ข้างเคาน์เตอร์บาร์ ยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายวิดีโอ ริมฝีปากขยับตามเนื้อเพลง

ชายวัยกลางคนหลายคนในชุดทำงานที่โต๊ะข้าง ๆ ก็วางแก้วลง เสียงร้องหยาบทุ้มของพวกเขาผสมเข้าไปในทำนอง กลับกลมกลืนอย่างน่าประหลาด

"มิตรภาพของเพื่อน สูงกว่าฟ้า กว้างไกลยิ่งกว่าแผ่นดิน,

วันเวลาเหล่านั้น เราจะจดจำไว้อย่างแน่นอน,

มิตรภาพของเพื่อน คือสิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิตนี้ของเรา,

ดั่งเหล้าหนึ่งแก้ว ดั่งเพลงเก่าเพลงหนึ่ง"

เฉาซวี่ดีดโน้ตตัวสุดท้ายจบ ก่อนวางฝ่ามือกดสายกีตาร์ไว้ เสียงกังวานที่เหลือค่อย ๆ จางหายไปในอากาศของร้าน