บทที่ 92 เสี่ยวเฟิ่นเต็มร้อย

บทที่ 92 เสี่ยวเฟิ่นเต็มร้อย

นักศึกษาทั้งหมดที่กำลังเล่นบาสและยืนดูอยู่ต่างชะงักค้าง ก่อนเสียงอุทานจะระเบิดดังขึ้นรอบทิศ

"เชี่ย! สุดจัด!!"

"พระเจ้า! แรงกระโดดกับพลังระเบิดนี่เกินจริงไปแล้ว!"

"นี่ต้องเป็นนักกีฬาพิเศษของคณะพลศึกษาแน่ ๆ นักศึกษาธรรมดาจะเก่งขนาดนี้ได้อย่างไร!"

"หล่อเกินไปแล้ว! ดังก์ข้ามตัวแบบนี้ขึ้นหิ้งเทพได้เลย!"

เสียงตื่นตะลึง ชื่นชม และโห่ร้องดังไม่ขาด ทุกสายตาเต็มไปด้วยความตกใจและนับถือ จับจ้องเฉาซวี่แน่น

เกมดุเดือดดำเนินต่อกว่าหนึ่งชั่วโมง ฝั่งตรงข้ามแพ้แล้วเปลี่ยนคนอยู่เรื่อย ๆ แต่เฉาซวี่ยังมีแรงเต็มเปี่ยมและรักษาฟอร์มได้ตลอด ไม่มีท่าทีเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย สมรรถภาพร่างกายอันสมบูรณ์แบบถูกแสดงออกมาจนหมดจด

เมื่อเกมจบ ทุกคนหยุดลง เฉาซวี่หอบเบา ๆ ยกชายเสื้อยืดสีดำขึ้นเช็ดเหงื่อตรงหน้าผากและแก้มอย่างไม่ใส่ใจ