บทที่ 91 บาสสนามในมหาวิทยาลัย

บทที่ 91 บาสสนามในมหาวิทยาลัย

ยามโพล้เพล้ค่อย ๆ คลี่ตัว สายลมยามค่ำพัดพาราตรีอันอ่อนโยนของเมืองมหาวิทยาลัยเซียนหลินมา ไล่ความร้อนอบอ้าวในตอนกลางวันให้จางหาย

กลุ่มคนที่คึกคักกันมาตลอดวันแยกย้ายไปนานแล้ว เสี่ยวหวงกับเสี่ยวลวี่ออกไปเที่ยวตั้งแต่ช่วงบ่าย ส่วนฉินซูเหยาก็รีบกลับมหาวิทยาลัยครูไปเรียน จินต้าเหอหยวนอันกว้างใหญ่กลับคืนสู่ความเงียบ เหลือเพียงเฉาซวี่กับเถาเจียอี้สองคนที่ได้ครอบครองช่วงเย็นอันสบายนี้ตามลำพัง

เฉาซวี่เปลี่ยนเป็นเสื้อยืดลำลองสีดำทรงหลวมกับกางเกงกีฬา รูปร่างสูงตรงดูคล่องแคล่ว เขาหันไปมองเถาเจียอี้ข้างกาย

"หิวแล้วใช่ไหม ลงไปกินของกินขึ้นชื่อของจินหลิงกัน"

เถาเจียอี้พยักหน้าอย่างว่าง่าย ดวงตาโค้งเป็นจันทร์เสี้ยวขณะคล้องแขนเขา ความกระโดกกระเดกขี้เล่นแบบสาววัยรุ่นทรงซ่าในวันวานจางลงไปหลายส่วน แทนที่ด้วยความอ่อนโยนนุ่มนิ่ม