เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 978 ร่วมชะตากรรมเดียวกัน เป็นตายร่วมหลุมเดียวกัน
-----------------------------------------
ทุกระลอกคลื่นคือหนึ่งระนาบมิติ คือหนึ่งชีวิตของสรรพชีวิตนับล้าน
เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย สายตามองทะลุผ่านความว่างเปล่าอันซับซ้อน ราวกับกระจกนภาที่ขยายใหญ่ขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด สะท้อนภาพแดนมนุษย์ของหวังเอ้อร์ให้ปรากฏอยู่ในดวงตา
“หึ...”
เทพมารแห่งโชคชะตาเค้นเสียงหัวเราะต่ำลึก ราวกับเสียงฟ้าร้องที่อุดอู้อยู่ใต้เปลือกโลก
“มดปลวกที่น่าสนใจ กลับกล้าทำเรื่องต่ำช้าเช่นนี้ต่อหน้าข้า คิดท้าทายสวรรค์? คิดขโมยโชคชะตา? หึ!”
เขายกมือใหญ่ที่เห็นข้อกระดูกชัดเจนขึ้นมา แล้วใช้นิ้วเด็ดเส้นด้ายแห่งโชคชะตาเบื้องหน้าขาดสะบั้นลง
เส้นด้ายเส้นนั้นเปล่งแสงสีเหลืองนวล เป็นเส้นที่เชื่อมโยงกับทารกซึ่งหวังเอ้อร์เพิ่งช่วยไว้
ทันทีที่เส้นด้ายขาดสะบั้น ทารกที่กำลังหลับใหลอยู่ในแดนมนุษย์พลันขมวดคิ้วและขดตัวเข้าหากัน