เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 961 เมืองเวิ่นซินอันครึกครื้น
-----------------------------------------
หวังเอ้อร์คอยต้อนรับขับสู้ไม่หยุดหย่อน รอยยิ้มบนใบหน้าไม่เคยจางหายไปไหน
ยามนี้ในโรงเตี๊ยมมีผู้ช่วยเพิ่มขึ้นมาห้าคน แม้ท่าทีของทั้งห้าจะดูไม่เหมือนคนที่เคยทำงานหนัก แต่ข้อดีคือมือไม้คล่องแคล่ว สายตาก็ดูเฉลียวฉลาดเป็นพิเศษ บอกกล่าวสิ่งใดต่างก็พยักหน้ารับคำทำตามอย่างว่าง่าย
จักรพรรดิเยือกแข็งกำลังเช็ดล้างบานประตูอยู่ที่หลังร้าน ท่วงท่าแช่มช้อยและละเอียดลออ
ชางกำลังผ่าฟืนอยู่ในครัว ทุกจังหวะดาบที่ฟาดลงไปแม่นยำราวกับผ่านการวัดตวงมาเป็นอย่างดี
จักรพรรดิคุกกำลังขนย้ายของจิปาถะอย่างเงียบเชียบ ฝีเท้าหนักแน่นมั่นคงดุจระฆังสำริด
จักรพรรดิกระบี่ก้มหน้าเช็ดคราบน้ำมันบนเคาน์เตอร์ พื้นผิวที่ผ่านการเช็ดถูสะอาดสะอ้านจนเงาวับราวกับกระจก
ส่วนเจียงเหรินหวังกำลังซ่อมสีที่กรอบประตู ท่วงท่าของเขาไม่ช้าไม่เร็วทว่ากลับแฝงความน่าเกรงขามอย่างประหลาด ราวกับว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่ไม่ใช่การทาสี แต่เป็นพิธีกรรมโบราณอันศักดิ์สิทธิ์
หวังเอ้อร์วิ่งเข้ามาในโถงหลังร้าน ชำเลืองมองผู้ช่วยใหม่ทั้งห้าคนแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปมองกู้มิ่งที่ยังคงนอนอยู่บนเก้าอี้โยก แล้วเดินเข้าไปหาด้วยสีหน้าจนใจ "เถ้าแก่ ท่านอู้งานอีกแล้ว! ข้าทำแทบไม่ทันแล้วนะ"