เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 949 การศึกตัดสิน 2
-----------------------------------------
ขวานยักษ์สีทองค่อยๆ ก่อตัวขึ้น บนคมขวานไหลเวียนด้วยแสงแห่งเทพผู้สร้างทั้งสี่ทิศ พลังแห่งฤดูใบไม้ผลิมอบความคมกล้าแรกเริ่ม พลังแห่งฤดูร้อนเติมเต็มความร้อนแรงอันเป็นอมตะ พลังแห่งฤดูใบไม้ร่วงทำให้หนักอึ้งดุจกาลนานไม่แปรเปลี่ยน และพลังแห่งฤดูหนาวห่อหุ้มด้วยไอเย็นแห่งความดับสูญของสรรพสิ่ง
ทันทีที่ขวานยักษ์ตกอยู่ในอุ้งมือของเทพมารแห่งพละกำลัง ฟ้าบุพกาลทั่วทั้งดินแดนบรรพชนก็ดูเหมือนจะทรุดฮวบลงไปวูบหนึ่ง
นั่นคือพละกำลังอันบริสุทธิ์ เป็นพละกำลังดั้งเดิมที่ไม่อาจถูกกฎเกณฑ์ใดพันธนาการได้
บนตัวขวานสะท้อนภาพสังสารวัฏที่จักรวาลนับไม่ถ้วนแตกสลายและก่อตัวใหม่ภายใต้คมขวาน ราวกับประวัติศาสตร์ความพินาศของอารยธรรมที่ถูกบีบอัดไว้ในคมเดียว
ทันใดนั้น ปฐมบรรพชนมารเทพอีกเก้าตนก็เริ่มเคลื่อนไหว
พลังมารเทพที่คดเคี้ยวราวกับสายธารรอบกายเทพมารแห่งกาลเวลาเริ่มหดตัว ราวกับสายธารกาลเวลาที่ไหลย้อนกลับถูกบีบอัดจนเหลือเพียงหยดหมึก ก่อนจะควบแน่นเป็นพู่กันสีเทาอมฟ้าในฝ่ามือ
ตัวพู่กันเรียวยาว ปลายพู่กันพันธนาการไว้ด้วยร่องรอยแห่งกาลเวลาที่ยังไม่แห้งสนิท เพียงตวัดปลายพู่กันเบาๆ รอยร้าวแห่งกาลเวลาก็ปรากฏขึ้นในสุญตาและไม่จางหายไปเนิ่นนาน
นั่นคือพู่กันกาลเวลา ตวัดเพียงครั้งเดียวก็อาจทำให้ยุคสมัยถอยหลัง และทำให้สรรพสิ่งไหลย้อนกลับได้