เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 948 ศึกตัดสิน
-----------------------------------------
แสงจากเทพผู้สร้างที่หลงเหลือจากกระบี่มรรคแผ่ซ่านดุจเปลวเพลิงป่า เผาผลาญเศษเสี้ยวแห่งมารเทพจนกลายเป็นหิ่งห้อยเต็มท้องฟ้า ก่อนจะค่อยๆ ลอยละล่องจางหายไปในสุญตา
สิ่งมีชีวิตกำเนิดก่อนฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนที่ถือกำเนิด เติบโต และควรจะมีอายุขัยยืนยาวไปพร้อมกับเปลวเพลิงของเทพมารแห่งอัคคี บัดนี้กลับคล้ายหุ่นเชิดที่สายป่านขาดสะบั้น เงาร่างแต่ละร่างเริ่มแตกสลายไปทีละนิ้ว
ร่างกายของพวกมันกลายเป็นเถ้าถ่านสีแดงเข้ม ลอยหายไปอย่างไร้สุ้มเสียง แม้แต่เสียงกรีดร้องก็ยังไม่ทันได้เปล่งออกมา นั่นคือความตายที่แท้จริง ไร้ซึ่งโอกาสที่จะฟื้นคืนกลับมาอีก
เพราะมารเทพที่เป็นรากฐานค้ำจุนให้พวกมันมิมรณะมิแตกดับได้แตกสลายไปแล้ว
เหล่าผู้บำเพ็ญจากหมื่นเผ่าที่ติดตามกู้มิ่งมา ต่างก็ร่วงโรยลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเช่นกัน
ผู้บำเพ็ญที่ร่วงหล่นกลายเป็นลำแสงสว่างวาบ หยุดนิ่งอยู่ในสุญตาชั่วครู่ ราวกับจะหันกลับไปมองทิศทางของบ้านเกิดเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะดับสูญไปในฟ้าบุพกาล
พวกเขาเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตฟ้าประทาน มีเพียงกายปุถุชน ไม่เคยได้รับความเมตตาให้มิมรณะมิแตกดับ
ทุกการปะทะคือการสังเวยชีวิต ทุกการเผชิญหน้าคือเงาร่างหนึ่งที่ดับสูญไปในการทำลายล้างอย่างเงียบเชียบ