เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 934 พบหน้าเฒ่าจ้าวอีกครา
-----------------------------------------
กู้มิ่งสำแดงพลังอิทธิฤทธิ์สูงสุด สะท้อนภาพอดีต ปัจจุบัน และอนาคต เพื่ออัญเชิญสายธารกาลเวลาที่แท้จริงให้ปรากฏขึ้นในโลกมนุษย์
ท้องนภาสว่างวาบขึ้นฉับพลัน ลำแสงสายหนึ่งพาดผ่านฟ้าดินปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า
ท่ามกลางแสงนั้น เงาร่างของสายธารกาลเวลาค่อยๆ เผยออกมา
มันทอดตัวอยู่ระหว่างผืนฟ้าและผืนดิน สายน้ำที่ไหลเวียนอยู่นั้นมิใช่ธารน้ำธรรมดา หากแต่เป็นกระแสธารที่ถักทอขึ้นจากเศษเสี้ยวของกรรมและกาลเวลานับไม่ถ้วน
ทุกการกระเพื่อมไหวล้วนสะท้อนภาพยามอาทิตย์อุทัยหรืออาทิตย์อัสดงของอารยธรรมหนึ่งๆ
นี่คือขอบเขตต้องห้ามที่ไม่อาจแตะต้องได้มากที่สุดแห่งฟ้าดิน เป็นต้นกำเนิดแห่งกรรมและโชคชะตา เป็นเส้นใยที่ร้อยเรียงอารยธรรมโบราณทั้งมวลเข้าด้วยกัน
ในขณะที่กู้มิ่งกำลังจะก้าวเข้าสู่สายธารกาลเวลา ทันใดนั้น เงาร่างเลือนรางสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากส่วนลึกของสายธาร
เค้าโครงของเขามัวซัวไม่ชัดเจน ประหนึ่งภาพวาดพู่กันที่กำลังถูกลมพัดกระจาย รอบกายรายล้อมไปด้วยโซ่ตรวนแห่งกรรมและโชคชะตา