เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 910 พบหน้าจางจืออีอีกครั้ง!
-----------------------------------------
จากนั้นเหล่าผู้บำเพ็ญระดับยอดฝีมือต่างทยอยก้าวออกมา บอกเล่าถึงความรุ่งเรืองและความขัดแย้งของเผ่ามนุษย์ตลอดหนึ่งล้านปีที่ผ่านมา
กู้มิ่งนั่งฟังอย่างเงียบเชียบ นานครั้งจึงเอ่ยแทรกขึ้นประโยคหนึ่ง ราวกับผู้ใหญ่ที่กำลังตั้งใจฟังเรื่องราวของเหล่าเด็กๆ
พวกเขายังกล่าวถึงความบาดหมางระหว่างหมื่นเผ่า รวมถึงสงครามขนาดเล็กที่เกิดขึ้นอยู่เนืองๆ
แม้จะไม่มีการปะทะครั้งใหญ่ ทว่าแรงเสียดทานกลับไม่เคยหยุดนิ่ง ราวกับวัชพืชที่ตัดเท่าไรก็งอกงามขึ้นมาใหม่ได้เสมอ
ยอดฝีมือเผ่ามนุษย์กล่าวจบก็ชะงักไปเล็กน้อย "ฝ่าบาท ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง"
เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
"เมื่อไม่นานมานี้ ในปฐมภพโบราณปรากฏตัวตนลึกลับที่น่าสะพรึงกลัวผู้หนึ่ง เขาเรียกขานตนเองว่านักพรตผู้นี้ เดินทางไปทั่วหมื่นเผ่า ทั้งยังท้าทายไปทั่วจนหมื่นเผ่าต่างหวาดเกรง แม้แต่เผ่าโชคชะตายังถูกเขาสยบจนต้องหลบซ่อนตัวอยู่ในอาณาเขต ไม่กล้าออกมาปรากฏกาย"
"คนผู้นั้นประกาศกร้าวอย่างถือดีว่า หากผู้ใดในเผ่าโชคชะตากล้าก้าวออกจากอาณาเขตของเผ่าแม้เพียงครึ่งก้าว จะต้องถูกสังหารโดยไม่มีข้อยกเว้น"