เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 909 ห้าล้านปีแห่งกาลเวลา ยุคมนุษย์จิตวิญญาณ
-----------------------------------------
ยามนี้ไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นคนเริ่มเอ่ยขึ้นก่อน ทว่าเพียงชั่วพริบตา เสียงดั่งคลื่นมหาศาลก็หลั่งไหลจากภายในโถงใหญ่ทะลักออกสู่ภายนอก
เสียงนั้นหลั่งไหลจากนอกโถงใหญ่ไปสู่กำแพงเมือง จากกำแพงเมืองลามไปทั่วราชสำนักราชันมนุษย์ และกระจายไปทุกซอกทุกมุมของปฐมภพโบราณ
ในน้ำเสียงนั้นเจือด้วยความสั่นเครือ ความสะอื้นไห้ และความหวังที่ถูกกดทับมานานนับหนึ่งล้านปีจนในที่สุดก็สามารถตะโกนออกมาได้เสียที
กู้มิ่งยืนอยู่ใจกลางโถงใหญ่ พลังแห่งศรัทธาของเผ่ามนุษย์สีทองดั่งกระแสน้ำเชี่ยวกรากไหลทะลักเข้าสู่ร่าง ชุดคลุมของเขาโบกสะบัดอย่างรุนแรงท่ามกลางแสงสีทอง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นฉลองพระองค์มหาจักรพรรดิสีทองที่ปักลวดลายโทเท็มแห่งเผ่ามนุษย์
ใบหน้าของเขายังคงเรียบเฉย ทว่าภายใต้ความสงบนิ่งนั้น กลับมีความรู้สึกที่ถาโถมดั่งมหาสมุทร
กู้มิ่งมองดูเงาร่างที่คุกเข่าลงเหล่านั้น มองดูรายนามที่ถูกจารึกไว้บนผนังโถง และมองดูพลังแห่งศรัทธาที่หลั่งไหลเข้ามาจนกลายเป็นกระแสน้ำสีทอง
ในใจพลันกระจ่างแจ้งว่า จุดเริ่มต้นของเส้นทางสายนี้ แท้จริงแล้วถูกกำหนดไว้ตั้งแต่แรกเริ่มนั้นแล้ว
กู้มิ่งค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น พลังแห่งศรัทธาสีทองรวมตัวกันที่ฝ่ามือ ก่อกำเนิดเป็นเงาร่างของกระบี่ราชาแห่งมวลมนุษย์อันเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจของราชามนุษย์