เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 906 ทลายผนึก เส้นทางของจางจืออี
-----------------------------------------
ยอดเขาโดดเดี่ยวแห่งนี้ดุจกระบี่คมกล้าที่ทิ่มแทงทะลุม่านสวรรค์ ตัวเขาเป็นสีดำสนิทแผ่กลิ่นอายกดดันอันเก่าแก่ยาวนาน
บนยอดเขานั้น อักขระผนึกหมื่นเผ่ากระจายตัวหนาแน่นดุจใยแมงมุม แสงสีที่ถักทอประสานกันส่องประกายด้วยแรงกดดันจนน่าอึดอัด
นั่นมิใช่เพียงผนึกของหมื่นเผ่า แต่ยังเป็นโซ่ตรวนแห่งสามพันมหามรรค และเป็นเครื่องจองจำอสูรโบราณจากฟ้าดิน
เอ้อร์ฮายืนอยู่ริมขอบยอดเขา จ้องมองผนึกที่ขวางกั้นอยู่บนนภากาศ แววตาแดงก่ำปรากฏความเคร่งขรึมและโกรธเกรี้ยวขึ้นมาอย่างหาได้ยาก
มันไม่เข้าใจว่าเหตุใดฟ้าดิน หมื่นเผ่า และมหามรรคนี้ ถึงไม่อาจยอมรับการมีอยู่ของมัน
เอ้อร์ฮาก้าวออกไปหนึ่งก้าวแล้วแผดเสียงคำราม กฎแห่งความพลิกผันวุ่นวายระเบิดออกฉับพลัน แผ่ซ่านไปทั่วทุกทิศทาง!
ณ ที่ใดที่กฎเกณฑ์นั้นพาดผ่าน มิติก็บิดเบี้ยว กาลเวลาหยุดนิ่ง และกรรมก็ย้อนกลับ
ยอดสัตว์ร้ายแห่งฟ้าบุพกาลนับไม่ถ้วนในความมืดต่างสั่นสะท้าน หมอบกราบลงกับพื้นไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมอง!